Reisverslag met foto's van Gerard Vroom
Klein verslagje fietstocht Garyp – Shitu Stavnic
Maandagavond 10, dinsdag 11 en woensdag 12 mei bracht ik een bezoekje aan de fietsers en hun begeleiders. De routes gingen van Elbrinxen naar Dransfeld en van Dransfeld naar Weissensee in het voormalig Oost Duitsland.
De stemming zat er prima in. ’s Avonds gezellig in het kroegje op de camping napraten onder het genot van………… laten we maar zeggen een energiedrankje.
Het is beide dagen bewolkt weer en redelijk fris zodat de jassen de hele dag aan moeten blijven. Ook zijn het twee dagen met voortdurend klimmen en dalen. Het laatste stukje vlakke weg licht al weer enkele dagen achter hun.
Volgens mij is Duitsland één groot koolzaad veld. Overal zie je enorme koolzaad velden.
Onderweg komt iedereen goed mee. Hoewel het klimmen natuurlijk een specialiteit blijft. Ieder klimt voor zich en boven wordt gewacht tot de hele groep weer compleet is. Vervolgens gaat het weer naar de volgende klim.
Woensdag moest er 144 kilometer worden gefietst. Ongeveer 10 kilometer voor de finish is een weg afgesloten en moet er worden omgereden. Om een drukke weg te mijden moet er nog verder worden omgereden. Op de camping blijkt dat er 12 kilometer extra is gefietst. Niemand die klaagt. Ze vinden het allemaal nog steeds prachtig.
Dinsdag blijkt Philip Baalman lichtelijk ziek te zijn. Hij fietst echter wel de hele dag door en haalt ook de finish. Hij is beroerd en voelt zich lamlendig en zoekt zijn bed op. De volgende morgen is hij nog steeds ziek (koorts) maar wil toch starten. Na een tijd gaat het niet meer en zoekt hij een volgauto op. Eerst maar uitzieken!!
Dinsdagavond in Dransfeld zegt Piet Kapenga tegen de campingbaas dat hij ook wel wat mag sponsoren. De campingbaas wil dat wel maar hij wil dan wel publiciteit. Hij braagt of we een pr-man hebben en of de plaatselijk pers ook is gewaarschuwd. Dat is beide niet het geval. Geen probleem zegt de man. Ik bel de pers. Nog geen kwartier later staat er een fotograaf op de camping. Ook de campingbaas zelf maakt een foto voor een krant en er wordt door weer een andere krant gebeld. De campingbaas heeft zijn publiciteit en schenkt 50 Euro.
Op woensdag wordt de verjaardag van Wobbe de Vries gevierd met een “lang zal hij leven.” ’s Morgens in alle vroegte krijgt Wobbe uit handen van Baukje een door haar man Tjibbe en haarzelf gemaakte krans. Als de tenten, na het fietsen, op de camping staan is er voor iedereen gebak en een borrel en wordt er opnieuw voor Wobbe gezongen.
De thuisblijvers hoeven zich nergens zorgen over te maken. Iedereen geniet van A tot Z. De stemming is prima. Het slapen in de tenten gaat goed. Het eten van Bruchgelenkamp en Berchhiem is geweldig. Nog even een compliment voor de mensen van de catering. Ze zijn ‘s morgens het eerst uit bed om het eten voor iedereen klaar te maken en ’s avonds zijn ze weer de laatsten die klaar zijn met werken. En …… niet klagen!!
Helaas moet ik donderdag weer aan het werk en moet ik de groep verlaten. Wat had ik graag tot aan Schitu Stavnic mee gegaan. Na 630 kilometer stap ik ’s nacht om 1 uur moe, maar voldaan, uit de auto.
Gerard Vroom.
