Radioverslag van de fietsgroep naar Roemenië

Hieronder de uitgeschreven verslagen van Karst Berkenbosch
(niet de letterlijke tekst, maar een zo goed mogelijke weergave van de inhoud)

• radioverslag 28 mei
• radioverslag 26 mei
• radioverslag 24 mei
• radioverslag 21 mei
• radioverslag 19 mei
• radioverslag 17 mei
• radioverslag 14 mei
• radioverslag 12 mei
• radioverslag 10 mei

Verslag vrijdag 28 mei 2004

Ze zijn er !!
Na een prachtige laatste rit met heerlijk weer zijn de fietsers in Schitu Stavnic aangekomen!

Ze werden er hartelijk welkom geheten door de burgemeester en door een uitgelaten feestvierende menigte. Er werd vrolijk gedanst op Turks-achtige muziek.

Aan de ene kant is het fietsen meegevallen, weinig malheur gehad (± 10 lekke banden) en nauwelijks materiaal-pech. Aan de andere kant hebben ze het ook verschrikkelijk koud gehad (´s nachts zat het ijs op de tent). Vooral de laatste dagen werd het weer stukken beter. Henk Kroes over de reis: ´we hebben een schitterende tocht gehad met een gewèldige verzorging, de ontvangst hier is hartelijk met veel vrolijke mensen, fantastisch!!`

Volgende week woensdag, 2 juni as., wordt de hele groep weer terug verwacht bij ´it Geahûs´in Garyp om ± 21.00 uur.

 

Verslag woensdag 26 mei 2004

Om een stukje Roemeense cultuur op te snuiven, besloot Karst Berkenbosch om de St. Michiels Kerk en nog een 2-tal musea te bezichtigen, maar hij had pech: alles was gesloten. Dan maar een terrasje pakken en vervolgens tot de ontdekking komen dat de Roemenen net zo westers zijn ingesteld als wij, alles vliegt en raast voorbij.
Probleem hier is niet zozeer de armoede, maar wel de verdeling van de rijkdom.
Op dat gebied moet er nog heel veel gebeuren. Klaas Dankert is van mening dat de democratie moet worden opgebouwd en dat er op economisch terrein nog heel wat moet gebeuren in bijv. de landbouw en de industrie (sterk verouderd).
Neem nou de wegen hier; iedereen hier is het er over eens dat `de betonweg` bij Harkema nog heilig was!! Op deze slechte wegen is een goede voorbereiding dus van levensbelang. André van Dalfsen wist dit en nam een grote pot uierzalf (goed voor een behandeling van 14 dagen voor een complete veestapel!) mee, en drijft nu dus op de uierzalf als een dief zo snel over de Roemeense wegen.
Ook Tjibbe de Jong heeft soms vreemde neigingen; hij is als een kind zo blij nu hij al op 4 plaatsen otter-stront heeft gevonden. Enthousiast laat hij dit aan iedereen zien en ruiken, alsof het een van de duurste parfums van Coco Chanel is. Ja ? onze Heer heeft vreemde kostgangers!!

 

Verslag maandag 24 mei 2004

Zaterdag zijn ze over de poesta gefietst, voor velen was dit toch wel een teleurstelling. Deze enorme onafgebroken groene vlakte met ´wind-tegen´ maakte dat een ieder behoorlijk achter´de poesta´ raakte. Zo ook Karst zelf, die ondanks zijn nieuwe Engelse zadel toch nog behoorlijk last had van een blikken-kont´.

Dat Cor Hennis even voorbij Boeda pest de pest in had, kwam doordat hij voor de 2e maal tijdens deze reis ten val kwam, nu als gevolg van olie op de weg. (geen blessure aan overgehouden) Door het mooie weer raken de hormonen van onze grijze groep overstuur. Zodra de heren een jonge Roemeense schone zien, gaan alle kopjes opzij, wat vervolgens weer voor gevaarlijke situaties zorgt.
Eenmaal in Roemenië aangekomen valt het verschil tussen rijk en arm al snel op zodra ze een groep rondtrekkende Roma´s (zigeuners) tegenkomen. Met paard en wagen, waarop hun hele hebben en houden, trekken deze mensen door het land op zoek naar ..?

Binnen de groep is Piebe Wester de enige die geen last heeft van zijn achterwerk en de sportverdwazing. Wel is hij soms behoorlijk chagrijnig, nu hij heeft vernomen dat er in Earnewâld beslissingen zullen worden genomen waar hij het helemáál niet mee eens is. Hij is zelfs al aan een 1-mans-aktie begonnen.

Vandaag is het een rustdag en dat is maar goed ook, want de vermoeidheid begint toe te slaan. En het hoge `Karpaten-gebergte` moet nog komen !

Verslag radio 21 mei 2004

Een sneu geval, het vertrek van Lieuwkje, elke fietser was tijdens die dag eerst wat stil en dacht er het zijne van. Wij zullen haar bezorgdheid en verzorging en de kreet “Ek noch in banaantsje, leave” missen. Mindert Schonenburg, die overigens zondag weer met de bus meegaat naar Roemenië, en haar man Lammert Everts hebben haar naar huis gebracht.

Bouke de Vries, met zijn leeftijd van 63 jaar fietst als in zijn 2e jeugd, hij zou zo bij de junioren kampioenschappen mee kunnen doen.

De wegen in Tsjechië zijn al een stuk minder, veel gaten in de weg. Boukje fietst op kop en waarschuwt voor de gaten. Het brengt K arst tot het volgende versje: "Boukje waarschuwt alweer een gat, ach gattegattegat, ach gattegattegat". Wel kun je zien dat men in Tsjechië volop aan het bouwen is en met de wegen aan het werk is.

Vandaag fietsen wij in Hongarije een groot vlak landschap. Morgen komen we over de Poesta, volgens Gatze Houben, die daar al eens eerder heeft gefietst, één grote bakoven van wel 40 graden, één lange weg en het uitzicht over gras, gras en nog eens gras.

Verslag radio 19 mei 2004

Omdat het koud was werd door de dames van de begeleiding koffie gedronken met daarin een scheut berenburg. Omdat het zo lekker was nam men er nog maar een…..
Daarna werd er vrolijk gestemd eten gekookt en kwam de vraag of de soep nu linksom of rechtsom geroerd moest worden. Het uiteindelijke resultaat, of het nou links- of rechtsdraaiende soep was, smaakte overheerlijk.

Voor de ene is de tocht een uitje, bijna ontspanning, voor de ander wordt het bijna een survival. Bij het bezoeken van de WC kreeg Piet Kapenga het spaans benauwd, de deur kon niet op slot.
Met het zweet op het voorhoofd verliet hij het hok bang dat hij was dat een ander aan de deur zou trekken.

Maandagavond is de groep uit eten geweest, men verwonderde zich over de prijs, twee halve liters, lekkere groente, goed vlees en een dikke sorbet, en dat alles voor 11 euro. Volgens Ype Roorda kan dit nog goedkoper, hij heeft dan ook in landen als Iran en Pakistan gefietst, en smaakt dit ook.

Een survival is de tocht volgens Ype zeker niet, de verzorging is overweldigend, men wordt bedolven onder de bananen, kortom er wordt goed aan hen gedacht.
Wel wordt er ontzettend hard gefietst, “Se fleane as wilden”, Ype zou ook wat meer oog voor de omgeving willen hebben.

Vanmorgen 19 april is Lieuwkje Everts uitgegleden en ontzettend ongelukkig neergekomen wat leidde tot een gebroken enkel. Na een bezoek aan het ziekenhuis waar de enkel gestabiliseerd is heeft men besloten, terug naar huis te gaan waar zij een operatie aan haar enkel moet ondergaan.
Mindert Schonenburg, Lieuwkje en haar man Lammert Everts zijn inmiddels aan de terugreis naar Noordburgum begonnen.

 

Verslag radio 17 mei 2004

Onderweg zien wij de meest verschillende aparte vogels, over de soorten hebben we enige discussie, maar dat het bijzonder is zijn we het over eens. Kortom de natuur in verschillende vormen in voormalig Oost-Duitsland is adembenemend.

Tijdens de rustdag afgelopen vrijdag hebben we een kerktoren beklommen, zodat we ook nog iets aan cultuur doen. Dat een viertal tijdens de rustdag toch nog 120 km heeft gefietst, wordt ook bijzonder genoemd.

Dat Sieds Wobbes een centrifuge meenam werd enigszins lacherig over gedaan, totdat we op een nacht bijzonder veel regen hebben gehad. De centrifuge draaide overuren en ’s ochtends konden de kleren weer droog aan.

De meeste van ons dragen toch bijzonder veel gassen bij zich, of komt dit van de inspanning?
In ieder geval zou een verwarming er heel lang op kunnen draaien. Waarschijnlijk kan de feestcommissie in Schitu-Stavnic ons van verre komen aan horen.

Een gevleugelde uitspraak van Bouke de Vries wordt inmiddels:"Het is vandaag weer gevarieerd, het is heuvel op of het is heuvel af".

Verslag radio 14 mei 2004

De meeste fietsers zijn niet meer de jongsten, je kan gerust van een “grize” plaag spreken. Desondanks gedroeg deze ploeg zich als een stel jonge honden. Heuveltje af ging het zo goed, tot drie keer toe reed men met zo’n 60 a 70 km per uur door een dorpje. Hierna werd de ploeg door Boukje tot stoppen gemaand en voorzag ze van een ferme berisping. De kopjes gingen langzaam voorover en ondanks dat Henk Kroes vond dat het toch wel lekker ging was Boukje onverbiddelijk, het moest rustiger. Hierna gingen ze als makke schapen verder.

Na de nodige aspirine’s, waarin onder andere Karst nu helemaal geen vertrouwen meer heeft, moest Fhillip toch met griep verschijnselen afhaken en heeft de tocht in de auto afgemaakt.

Mischien ten gevolge van de hoge snelheid en bergafwaarts zijn er twee valpartijen geweest; de ene was Bouke de Vries, dit had geen gevolgen en Cor Hennis, hij heeft enig “behang” van het schouder verloren en zijn jack was kapot, maar verder was alles goed.

Het kan ook bijna niet anders, met zo’n grote groep dienden ook de 1e irritaties zich aan, maar dit is ’s avonds onder het genot van een borrel weer vergeten.

Dat het vandaag een rustdag was kwam dus goed uit.

Verslag radio 12 mei, 2004

Prachtig weer, glooiende landschappen en uitzicht over schitterende geel bloeiende koolzaadvelden.
Verzorging is prima voor elkaar, lekker eten en een enkele is bang daardoor moddervet weer thuis te komen.
De hartslag neemt zo nu en dan toe, en dat komt niet alleen door de inspanning die verricht wordt door een heuvel te beklimmen maar ook door zenuwachtige automobilisten die niet kunnen wachten, inhalen en een enkele de bekende vinger opsteken of zelfs afsnijden.
Fhillip voelde zich dinsdag niet helemaal lekker, maar na een paar aspirientjes is hij vandaag woensdag weer helemaal opgeknapt.

Tot nu toe zijn er geen ongelukken gebeurt en er is nog maar een lekke band geweest.

Overdag fietsen, daarna lekker eten en ’s-avonds een lekker borreltje, wij denken dit heel lang vol te houden.

Verslag radio 10 mei, 2004

Na een indrukwekkende uittocht in Garyp, weggeschoten door Oud wereldkampioen Atje Keulen-Deelstra zijn wij aan de tocht begonnen naar Schitu-Stavnic
Na onderweg een onaangename ervaring te hebben opgedaan, wij troffen een fietser aan die tijdens het uitoefenen van onze gezamenlijke hobby moet zijn overleden, kwamen wij enigszins aangeslagen in Emmen aan.

De volgende dag hebben wij de draad weer opgepakt door maar weer door te gaan op weg naar Rieste. Prachtig landschap, goed weer.
Zoals verwacht heeft Baukje de touwtjes goed in handen (dus geen Henk Kroes of Klaas Dankert of wie dan ook). Baukje is dik tevreden over de prestaties die door haar mannen worden geleverd.